Supreme Court No.145/2563

โจทก์ใช้เงินส่วนตัวที่ซื้อที่ดินพิพาทก่อนจดทะเบียนสมรสกับจำเลยที่ 1 และโจทก์ยังใช้เงินส่วนตัวก่อสร้างบ้าน โรงจอดรถ คอกวัว และศาลาริมน้ำในที่ดินพิพาท แม้การก่อสร้างในระหว่างที่โจทก์กับจำเลยที่ 1 เป็นสามีภริยากัน ก็ไม่ถือว่าบ้านพิพาทเป็นทรัพย์สินที่ได้มาระหว่างสมรส

ดังนั้นบ้านพิพาทจึงเป็นสินส่วนตัวของโจทก์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1472 วรรคหนึ่ง โจทก์จึงมีอำนาจขับไล่จำเลยทั้งสองออกจากบ้านพิพาทและเรียกค่าเสียหายได้